Shikoku Fietsen: Een Dag, een Week of de 1.000 km Lus?

Shikoku is het kleinste van Japan's vier belangrijkste eilanden, maar drie zeer verschillende reizen dragen de naam Shikoku fietsen: een paar dagen langs de Shimanami Kaido bruggen en langs de Ehime kust, een rondje om het hele eiland, of de pelgrimage naar zijn 88 tempels. De dagen die je hebt bepalen welke het beste past, en dat geldt ook voor de wegen.

Het merendeel van Shikoku is gewone Japanse weg: kustwegen met een smalle rand, bergwegen met lange tunnels en lange afstanden tussen winkels. Hieronder staan de vier afstanden naast elkaar met hun afstand en hoogteverschil, gevolgd door de plaatsen die een omweg waard zijn, de tempels en waar het fietsen op eigen gelegenheid goed werkt.

• Vier prefecturen delen het eiland: Ehime, Kagawa, Tokushima en Kōchi, de oude provincies die de pelgrims nog steeds volgen.

• De Mount Ishizuchi is de hoogste piek in West-Japan met 1.982 m, dus het binnenland stijgt steil vanaf de kust.

• De Shimanami Kaido is de enige berijdbare brugroute vanaf Honshu; de Seto-Ōhashi en Akashi–Naruto bruggen dragen geen fietsen.

• Vier luchthavens bedienen het eiland: Matsuyama, dat een fietsassemblagegebied heeft, Takamatsu, Kōchi en Tokushima.

• Kōchi beslaat bijna de helft van het officiële circuit, langs de Pacifische kant.

• Ehime heeft meer dan 400 Cycle Oasis rustplaatsen, waar fietsers water, een pomp of een toilet kunnen vinden.

Vier lengtes, kortste eerst. De tabel geeft de hoofdcijfers; elke lengte heeft vervolgens zijn eigen feiten en de afweging die het bepaalt.

Één Dag: de Karst of de Kust

• Afstand: 47 km op de karstlus, of ongeveer 32 km langs de kust naar Nagahama

• Klimmen: ongeveer 1.300 m op de karst; de kust is grotendeels vlak

• Het beste voor: sterke rijders met een vrije dag op de karst; iedereen die in Matsuyama aan de kust verblijft

De karstweg kruist een kalksteenplateau op 1.000 tot 1.400 m op de grens van Ehime en Kōchi, tussen grazende runderen. Er is een tijdje geen plek om voedsel te kopen na de start, en sneeuw kan de weg van ongeveer december tot maart afsluiten.

De kustdag volgt Route 378, de Yūyake Koyake-lijn, met de Iyo-nada zee aan je rechterkant. Het gemarkeerde parcours van Ehime plaatst station Shimonada op km 16 en de rode hefbrug bij Nagahama op km 32.

Een derde rit van één dag begint op Honshu: 70 km over zes bruggen van Onomichi naar Imabari, aan de noordkust van Shikoku. Onze Shimanami Kaido-gids behandelt het brug voor brug.

Een Week, Grotendeels Kust: de Shimanami Kaido naar Ōzu

• Afstand: ongeveer 230 km in 5 rijdagen, de langste 64 km

• Klimmen: ongeveer 1.840 m in totaal

• Start en finish: Onomichi op Honshu; Ōzu, ongeveer 40 minuten van Matsuyama met de beperkte express

• Het beste voor: een eerste reis naar Shikoku, met tijd buiten de fiets

De week begint op Japan's bekendste fietspad en eindigt aan een rustige kust. Je steekt de Shimanami Kaido over naar Imabari, volgt de kust naar de oude baden van Dōgo Onsen in Matsuyama, en draait dan naar het zuiden op Route 378 en omhoog door de Hiji-vallei naar Ōzu, een kasteelstad aan de rivier. Korte dagen laten tijd voor de baden en voor de handelsstraat van Uchiko.

Het probleem is het laatste kustgedeelte. Route 378 heeft tot 9.425 voertuigen in 12 uur volgens de nationale verkeerscensus van 2021, en je deelt 11 tot 15 km ervan met ongeveer een meter rand.

Wij regelen deze week voor jou: we sturen je tas door naar elk nieuw hotel, verzamelen de fietsen in Ōzu en plaatsen de route-aantekeningen op een telefoonhouder op je stuur. Zie hoe de dagen verlopen:

Een Week van Lange Dagen: De Helft van de Circuit

• Noord en oost helft: 529,9 km in 6 dagen met 2.648 m klimmen, van Matsuyama naar Kōchi via Takamatsu, Tokushima en Kaap Muroto

• Zuid en west helft: 444,3 km in 5 dagen met 4.231 m klimmen, van Kōchi naar Matsuyama rond Kaap Ashizuri en Uwajima

• Dagelijkse afstand: 47 tot 130 km, zonder rustdag in het modelplan

• Het beste voor: rijders die de Pacifische kaap willen en ongeveer 90 km per dag, elke dag kunnen rijden

In dezelfde week rijd je ongeveer twee keer de afstand van de kustreis, en de zuid- en westhelft klimt meer dan twee keer zoveel. De langste dag van de lus is 130,2 km, van Shishikui rond Kaap Muroto naar Kōchi.

We regelen geen van beide helften. De nationale toeristenorganisatie van Japan beschrijft de hele lus op zijn 1.000 km Shikoku Circuit pagina.

Twee Weken of Meer: de Hele Lus of de Tempels

• Hele circuit: 974,2 km en 6.879 m klimmen op de 11-daagse modelroute; rijders met omwegen loggen 1.100 tot 1.170 km

• De tempels: ongeveer 1.400 km rond het eiland, met bergklimmen naar meer dan een dozijn van hen

• Richting: met de klok mee vanuit Matsuyama, wat de zee aan je linkerzijde houdt in een land waar aan de linkerkant wordt gereden

• Het beste voor: rijders met tijd die zich op hun gemak voelen in het verkeer en in tunnels

De volledige lus heeft ongeveer twee weken nodig zodra rustdagen en weer worden meegerekend, en de pelgrimstocht, met zijn bergtempels, nog langer.

De officiële modelroute rond het eiland duurt elf dagen, met de klok mee vanaf Matsuyama. Voeg een rustdag of twee toe en een dag verloren door regen, en je hebt de twee weken hierboven. De lijn volgt de oude hoofdwegen, wat de reden is dat het zuiden zoveel tunnels heeft; rijders die hun eigen omwegen plannen, missen de meeste van de lange tunnels.

Open de kaart voordat je een enkele dag plant: elke etappe heeft zijn eigen kleur, en een tik op een lijn toont de afstand en de hoogteverschillen.

Dagen 1 tot 3: de Binnenzee Kust

Je warmt voorzichtig op: dag 1 is 47,1 km en 214 m klimmen langs de kust van Matsuyama naar Imabari, de stad waar de Shimanami Kaido aan land komt, dus als je over de bruggen aankomt, kun je hier de lus joinen. Dag 2 is de eerste lange, 99,7 km door de industriële steden Niihama en Shikoku-chūō. De noordkust is de drukke kant van Shikoku: één fietser telde bijna 300 km aan steden, auto’s en vrachtwagens langs deze route. Je eindigt in Kanonji, waar een gigantische munt in het zand is getekend nabij het Kotohiki wegstation.

Dag 3 is een korte 65,2 km naar Takamatsu door het land waar Kūkai is opgegroeid; tempel 75, Zentsū-ji, staat naast zijn familiehuis. Kagawa heeft ongeveer 600 udonwinkels, en een kom kamatama, noedels geroerd in rauw ei, is de goedkoopste brandstof op het eiland.

Dagen 4 tot 6: Naruto naar Kaap Muroto

Dag 4 rondt het oosten van Kagawa naar Naruto, 96,4 km en 542 m. De twee klimmen nabij de Naruto-wervelingen bieden enkele van de beste uitzichten van de hele lus, en dan steekt de route de Konaruto-sloot over met een kleine veerboot. Controleer de tijden van die veerboot voordat je vertrekt: één fietser die deze miste, moest terugrijden naar de hoofdweg en de verkeersdrukte van Tokushima in.

Dag 5 gaat naar het zuiden langs de kust van Tokushima naar Shishikui, 91,3 km door bossen en vissersdorpjes, langs tempel 23, Yakuō-ji, boven Hiwasa. Vanaf Shishikui valt het verkeer weg, en fietsers vonden het licht tot aan Uwajima. Dag 6 is de langste van de lus: 130,2 km van Shishikui rond Kaap Muroto naar Kōchi, de Stille Oceaan aan je linkerzijde de hele weg naar de kaap. Dichtbij Aki sluit de route aan op een fietspad langs de kust voor de rit naar de stad.

Dagen 7 tot 9: de Kōchi Kust en Kaap Ashizuri

Kōchi naar Tosa-Kure is kort om een reden, 58,6 km naar een vissershaven op dag 7. Katsurahama strand komt na 14 km, een boerenmarkt opent op woensdag, zaterdag en zondag 11 km later, en in Kure is het gerecht katsuo no tataki, bonito gegrild boven brandend stro.

Dag 8 klimt 981 m het binnenland in over twee passen, en volgt de Shimanto naar Nakamura over 106,7 km; de rivier stroomt half zachtjes naar beneden. Dag 9 klimt het meest van alle elf: 1.162 m in 97,6 km rond Kaap Ashizuri naar Ōtsuki. Het voelt lang aan, vooral rond de kaap.

Dagen 10 en 11: de Uwa Zee en de Zonsondergang Kust naar Huis

Terug in Ehime, dag 10 loopt 75,8 km met 773 m klimmen langs Sukumo en de inlaten van de Uwa Zee, met een warmwaterbron bij Tsushima als laatste stop voor Uwajima.

De laatste dag is 105,6 km naar Matsuyama via Yawatahama en Ōzu, dan langs de Hiji-rivier naar Nagahama en langs Route 378. De lus sluit af aan de zonsondergang kust, dezelfde weg als de week langs de kust hierboven, dus het laatste uur kan al bekend zijn.

Shikoku heeft zijn beste bezienswaardigheden aan de randen en diep in zijn valleien: twee kaapjes aan de Stille Oceaan, een rivier van zinkende bruggen en een kloof die over wijnstokken wordt gekruist.

De henro is de boeddhistische pelgrimage van Shikoku. Het volgt de monnik Kūkai, die na zijn dood bekend werd als Kōbō Daishi (774–835), geboren in Sanuki, het huidige Kagawa, en getraind in de tempels die nu als de 88 worden geteld. De route begint bij tempel 1, Ryōzen-ji in Tokushima, en eindigt bij tempel 88, Ōkubo-ji in Kagawa.

Elke prefectuur is een etappe van het pad: ontwaken in Tokushima, discipline in Kōchi, verlichting in Ehime en nirvana in Kagawa. De monnik Yūben Shinnen nummerde de tempels en schreef in 1687 de eerste pelgrims-gids. De paden tussen de tempels begonnen als boeren- en boswegen, stenen markeringen wijzen nog steeds de weg, en lokalen geven pelgrims nog steeds osettai, kleine geschenken van fruit of thee. De Agency for Cultural Affairs benoemde de pelgrimage tot Japan Heritage in 2015, en de Shikoku Henro World Heritage council beschrijft alle 88 tempels en hun geschiedenis.

Zes van de 88 staan in Imabari, de stad waar de Shimanami Kaido landt. De henro trekt jaarlijks ongeveer 150.000 mensen, de meesten met de bus of auto, en de rijders die het voor Conservation Magazine hebben opgeschreven, ontmoetten geen andere pelgrims op fietsen. Unpen-ji, tempel 66, is de hoogste op 911 m, met een kabelbaan vanaf de Kagawa-zijde, en de langste afstand tussen tempels is 82 km, van tempel 37 naar tempel 38 op Kaap Ashizuri.

Bij elke tempel buigen pelgrims bij de poort, wassen hun handen en luiden de bel. Het stempelboek, of nōkyōchō, wordt bij elk tempelkantoor getekend voor een kleine vergoeding, en enkele tempels nemen overnachtingsgasten in shukubō, tempellodges. We regelen de pelgrimage zelf niet.

In oktober 2026 voorkeur gaven beide fietsbedrijven in Onomichi aan een gids voor rijders in Shikoku, vanwege de tunnels, het verkeer, de watergaten en de gemakkelijk te missen bergbochten. Hier is waar elk van die punten zich bevindt.

Aan de Kust

Zelfstandig rijden werkt aan de kust. De kusten zijn vlak of glooiend, een station is nooit ver weg, en de officiële lus noemt 22 wegstations als rustplaatsen. Onze Ehime-lijn passeert geen wegtunnel, alleen korte onderdoorgangen, en het langste watergat is 14 km, van Futami naar Nagahama. De afweging is verkeer: een rijder telde bijna 300 km aan steden en vrachtwagens langs de noordkust.

In de Bergen

In het binnenland beginnen de tunnels. Rijders op de lus hebben 16 tunnels op een dag geteld, sommige meer dan 2 km, en de koerskaarten van Ehime voor de Uchiko-heuvels waarschuwen voor tunnel na tunnel. Winkels worden schaarser, en een pechgeval ver van de stad betekent een telefoontje in het Japans. Een huur e-bike kan niet met de trein: hij is te groot voor de bagageregels van JR.

Dus fiets de bergen met een gids, of op je eigen fiets met een trein tas, en houd zelfgeleide dagen aan de kust.

Vertel ons over je dagen en hoeveel je van klimmen geniet, en een agent zal zeggen welk deel van Shikoku bij je past en wat we kunnen regelen. Schrijf ons via het aanvraagformulier.

Wil je het liever bespreken? Boek een gesprek op een tijdstip dat jou uitkomt.